Nobyeni.nl

« Februari 2012 »
ZoMaDiWoDoVrZa
     
     
             

Moeras

Mijn lief, als ik ook maar enigszins kon dichten

Pakte ik een pen en verwoordde ik je hier aan mijn zij

Waarna ik ook wereld’s pijn zou verlichten

Honger, geluk, oorlog, en iedereen weer vrij

 

Maar handen gebonden ben ik gedwongen tot slavernij

Verankerd in moerassen van dogma en bedrog sta ik

Gewapend met enkel de gedachte aan jou en mij

Ontwetendheid met een vleugje kaneel totdat ik stik

 

Mocht je kiezen te verwijlen in dit mechanistische bestaan

Zonder articulatie van werkelijk goed blijft enkel verval

Ik vergeef je maar was liever met me mee gegaan

Misken deze rationele bol, zodat we opgaan in het heelal

 

 

Nobyeni

3 Juni 2010

18 Azamat 167