«	Februari 2012					»
Zo	Ma	Di	Wo	Do	Vr	Za
			1	2	3	4
5	6	7	8	9	10	11
12	13	14	15	16	17	18
19	20	21	22	23	24	25
26	27	28	29

Heldendroom

Ik droomde vannacht van een meisje in een boot

Waar haar vader haar moeder door het hoofd schoot

Haar lot beklonken, toen de vader hen liet kapseizen in de rivier

Ware het niet dat wij daar samen stonden op de pier

 

Onbeschaamd kleedde ik me uit en sprong in het diepe

Jij bleef staan en belde 112, als basis-overlevings-principe

Ik zwom met lange slagen en zag het meisje zinken

Maar dook haar achterna voordat ze kon verdrinken

 

Ik vroeg haar naam, en ze was al vijf en heette Lara Last

Ze had groene verschrikte ogen en ik hield haar stevig vast

En als held met aan mijn voeten mijn lievelings oranje sokken

Zwom ik naar de kant waar jij haar op het droge hebt getrokken

 

Lara was gered uit de klauwen van het donkere water diep en koud

Maar alles wat ze vanmorgen nog kende was nu verloren welbeschouwd

Ik huilde met schokken om het voor haar nog onbevattelijke verlies

En ik voelde me koud en nat en verslagen en ontzettend vies

 

Maar jij sloeg je armen stevig om me heen en ik liet je begaan

Uiteindelijk was het niet aan mij te beoordelen wat ik had gedaan

Lara vroeg naar mij en ik herkende haar schrille stem direct

Je bracht me naar haar, een klein lijfje met warme dekens bedekt

 

Als enkel een valse held je verbindt met de wereld, dag en nacht

Wat kan die voorbijganger dan doen behalve je optillen totdat je weer lacht

Ik heb je lief mijn kind, zelfs al was je lot allang bezegeld met verdriet

Je hand is altijd welkom, al denk je dat iedereen die je kende je verliet

 

 

Nobyeni

8 Jamal 167

 

A Hero’s Dream

 

I dreamed last night of a little girl in a boat
Where her father shot her mother in the head
Sealed her fate when he let them capsize in the river
Were it not that we stood there together on the pier  

Brash I undressed myself and plunged into the deep
You stood still and called 911, a basic survival principle
I swam with long strokes and saw the girl sinking
But dived after her before she could drown  

I asked her name, and she was five and was named Lara Last
With green eyes terrified and I held her tight
As a hero with on my feet my favourite orange socks

I swam to the side where you pulled her out of the water  

Lara was rescued from the clutches of the dark and cold and deep

But everything she knew this morning was now lost forever
I cried with shock at a loss she couldn’t yet comprehend
And I felt cold and wet and incredibly dirty and defeated  

But you put your arms tightly round me and I let you be
Ultimately it was not for me to judge what I had done
Lara asked for me and I immediately recognized her shrill voice
You brought me to her, a small bodice covered with warm blankets  

If only a false hero connects you with the world, day and night
What can the passer-by do except lift you up until you laugh again
I love my child, even though your fate was already sealed with sorrow
Your hand is always welcome, though you think everyone you knew had left