| « | Februari 2012 | » | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Zo | Ma | Di | Wo | Do | Vr | Za |
| 1 | 2 | 3 | 4 | |||
| 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 |
| 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 |
| 26 | 27 | 28 | 29 | |||
De beelden en verhalen die toestromen vanuit Haïti maken mij kwaad. Niet omdat die ramp is gebeurd, om de vele doden, om de slachtoffers, om de mensen die hun huis zijn kwijtgeraakt. Daarbij voel ik volkomen verslagenheid en ontreddering. Maar ik word kwaad om het onvermogen van de mensheid om adequaat te handelen, van het ontbreken van één wereldregering.
Toch proberen sommigen te doen wat ze kunnen. Er zijn mensen die van beroep reddingswerkers zijn. Die van de ene plek op de aarde naar de andere worden gescheept, van de ene ramp naar de andere hel. Mensen die ervoor hebben gekozen hun leven daaraan te geven, van artsen tot puinruimers, van militairen tot piloten. Ik zou zo graag zien dat tenminste een deel van alle andere mensen op de wereld het vermogen kweken te denken op een wereldniveau en inzien dat globalisering niet enkel een invloed dient te hebben op de markteconomie en/of milieuproblematiek.