«	Februari 2012					»
Zo	Ma	Di	Wo	Do	Vr	Za
			1	2	3	4
5	6	7	8	9	10	11
12	13	14	15	16	17	18
19	20	21	22	23	24	25
26	27	28	29

Belang van de Ander

De logica van kinderen is vaak hartverwarmend. Tijdens het buitenspelen komt Amy, een meisje van een jaar of zes, naar me toe: “Clara wil niet met me spelen!” Inmiddels is ook Clara bij me komen staan: “Maar ik wil niet met jou spelen, ik wil met Nakisa spelen.” Amy wordt boos en roept verbrouwereerd: “Ja, maar, ik mag toch zelf weten met wil ik speel!”

Ergens heeft Amy wel gelijk. Zij heeft de vrijheid om zelf te bepalen met wie ze speelt. Maar ze heeft er nog geen idee van dat zij geen enkele vrijheid heeft om anderen in hun vrijheid te beperken. Maar ze is nog jong, en als ik haar heb uitgelegd dat Clara ook zelf mag weten met wie ze speelt en dat het allemaal niet altijd eerlijk is en dat je niet altijd je eigen zin kunt hebben, rent ze naar de schommels aangezien er net eentje vrij is gekomen. Clara is weer vergeten.

Sommige politici zijn ook nog maar een jaar of zes. Ze lijken niet te begrijpen dat je niet de vrijheid hebt om het gedrag van anderen te beperken, puur omdat jij denkt dat dat goed is. Of het nu gaat om hoofddoeken, rituele slacht, godsdienstig onderwijs of sexuele voorkeuren.

Het siert de mensheid dat het een teken van volwassenwording is dat het inlevingsvermogen in de ander als ander wordt ontwikkeld. Het ligt aan de basis van onze moraliteit en ook onze eigen identiteit. Want zonder een onderscheid te maken tussen ik en jij, zal het begrip van de eigen identiteit veruit onderontwikkeld blijven.

Niet dat de woorden jij en wij nog niet bekend zijn. Juist diegenen die een onderontwikkelde eigen identiteit hebben strooien veelvuldig met slogans om de trots en glorie voor het eigene mede te delen. Dat die eigenheid per definitie gelinkt is aan datgene wat daar anders aan is, wordt het leifst vergeten.

Politici die zoals Amy hun eigen verlangens en voorkeuren aan anderen op proberen te leggen puur omdat het kan, zijn soms moeilijk te volgen in hun logica, jusit omdat het kinderen lijken. Misschien zijn ze blijven steken in hun ontwikkeling. Of misschien speelden in hun tijd op het speelplein geen kinderen met een andere huidskleur die hun vriendjes inpikten.

 

Nicole des Bouvrie

29 juni 2011