| « | Februari 2012 | » | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Zo | Ma | Di | Wo | Do | Vr | Za |
| 1 | 2 | 3 | 4 | |||
| 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 |
| 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 |
| 26 | 27 | 28 | 29 | |||
Verraad
Sommige mensen
zijn een vergissing
En laten je het
liefst expres vergeten
Wie wat en
waarom je mens bent
Totdat paden
van gewoonten zijn ingesleten
Zoveel woede
en diepe verachting huist
In mijn hart
met stalen vergrendeling
De sleutel is
toegankelijk, maar niet voor hen
Die het
gezicht hebben van de vreemdeling
Een krijsende
stem pulseert op ‘n muzikaal ritme
En de wereld
vergaat niet als je dood gaat
Dus ik neem nu
vast afscheid, tot nooit
En ja, ik ben
redelijk tot afschuwelijk kwaad
Vriendschap is
dus toch een illusie
Uiteindelijk
gaat het erom wat je kunt krijgen
En ben je
leeggepomt en afgedaan
Dan volstaat
enkel nog ongrijpbaar zwijgen
Proost, op de
vrienden van weleer
Die werkelijk
nobel hun dagen slijten
Die na een
ondergang na rustig slapen en
De volgende
ochtend als vanouds ontbijten
Translation:
Betrayal
Some people are a mistake
And prefer letting you forget
Who what and why you are human
Until paths of habits have appeared
So much anger and deep anguish lives
In my heart with steel locks
The key is available, but not for those
Who label me as being just weird
A crying voice pulsates on a rhythm
And the world doesn’t go once you die
So I’ll say goodbye already, see you never
I am even more angry then feared
Friendship turns out an illusion
Eventually it’s all about what one owns
And sucked out and empty I remain
Until the air is thousand years cleared
Cheers, to the friends of old
Who truly are noble in their pursuit of life
Who can sleep after the greatest loss
As if the breakfast has just been cleared